ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ
Την 1η Ιανουαρίου του 2005 άρχισε η θητεία των νεοδιορισθέντων μελών, παρά του Μητροπολιτικού Συμβουλίου, του εκκλησιαστικού και Φιλοπτώχου ταμείου. Η θητεία των ως άνω μελών είναι τριετής και λήγει στις 31-12-2007.

Πρόεδρος. Πρεσβύτερος Ανάργυρος Γαλάνης

Εκκλησιαστικόν Συμβούλιον
Ιωάννης Κατσιαφούρος
Κων/τίνος Κατσιαφούρος
Ανδρέας Γαλάνης
Παν/της Φουρτούνης

Φιλόπτωχον Ταμείον
Βασιλική Νικολέτου
Μαρία Γαλάνη
Ελένη Σγουρίτσα
Παν/της Φουρτούνης

Στα μέσα του μηνός Απριλίου έ.έ., το εκκλησιαστικόν συμβούλιον του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου, δια του επιβλέποντος πολιτικού μηχανικού Κων/τίνου Μουτσόπουλου, πτυχιούχου του Ε.Μ.Π. και με την συνεργασία της Ε! Εφορίας Βυζαντινών αρχαιοτήτων Σπάρτης, θα προβεί εις την προκήρυξιν μειοδοτικού διαγωνισμού, η οποία θα δημοσιευθή σε τοπική εφημερίδα της Σπάρτης, ως ορίζει ο νόμος, της ανακεραμώσεως-στεγανοποιήσεως της στέγης του ως άνω Ιερού Ναού, προϋπολογισμού δαπάνης 20.000.00 ευρώ. Η ανακαίνισις του Ιερού Ναού θα πραγματοποιηθεί σε φάσεις καθ’ότι ο προϋπολογισμός θα ξεπεράσει τα 125.000.00 ευρώ και όπως είναι σε όλους μας γνωστό το ποσό αυτό δεν υπάρχει στο ταμείο του Ιερού Ναού. Με την ευκαιρία θα θέλαμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας, για την ηθική και υλική βοήθειαν των ευσεβών ενοριτών μας και των απανταχού της γής ευρισκομένων Βασσαραίων, που η αγάπη τους στον Ιερό Ναό της γενέτειράς τους προσέφερε το παρελθόν οικονομικόν έτος σημαντικά ποσά, τα οποία δημοσιεύσαμεν ήδη στην εφημερίδα «Βασσαραίϊκα Νέα». Είμεθα σίγουροι ότι στο ξεκίνημα των εργασιών ανακαινίσεως-αποκαταστάσεως του Ιερού Ναού και άλλοι θα συντρέξουν και θα βοηθήσουν, ώστε κάποια στιγμή ν’αποκαταστήσουμε τον Ιερό Ναό στην αρχική του μορφή. Να είστε δε σίγουροι ότι η διαχείρισις των χρημάτων σας θα γίνει με απόλυτη διαφάνεια. Την 30ην Απριλίου έ.έ. εκτίθεται,παρά του εκκλησιαστικού Συμβουλίου, εις πλειοδοτικήν δημοπρασίαν ενοικιάσεως του ελαιοπερίβολου-ποιμνιοστασίου, ιδιοκτησίας του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου, κειμένου εις θέσιν «ΜΩΡΟΥ», του δημοτικού διαμερίσματος Αφυσσού, του δήμου Σπαρτιατών, καθ’ότι η παρούσα μίσθωσις λήγει την 30ην Απριλίου και η καινούρια μίσθωσις θα είναι πενταετούς διαρκείας. Το παρελθόν μίσθωμα ανήρχετο εις 445 κιλά ελαιολάδου ετησίως. Τέλος αρχάς Ιουνίου το εκκλησιαστικόν Συμβούλιον θα προβεί εις απέυθείας ανάθεσιν του εσωτερικού ελαιοχρωματισμού του Ιερού Ναού Παμεγίστων Ταξιαρχών εις Βέρροια καθώς επίσης και εις τον εξωτερικόν ελαιοχρωματισμόν του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος.

 

 

  • Άγιος Γεώργιος
  • Η Ευαγγελίστρια
  • Αγία Τριάδα
  • Παναγία της Ζωοδόχου Πηγής
  • Άγιος Κων/τίνος
  • Παναγία στο Βράχο
  • Άγιος Δημήτριος
  • Παναγία η Ελευθερώτρια
  • Αϊ Λιάς
  • Αγιος Τρύφων
  • Άγιος Νικόλαος
  • Αγια Σωτήρα
  •  

  • Άγιος Βασείλιος
  • Αγία Κυριακή
  • Ο ΕΝΟΡΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΟΡΓΙΟΥ

    Ο πολιούχος του χωριού , Άγιος Γεώργιος. Όπως φαίνεται σήμερα. 

    Απο την ιστορία μαθαίνομε ότι, ο ναός του Αγίου Γεωργίου που ειναι και ο πολιούχος του χωριού μας, κτίσθηκε το έτος 1824. Κατα το έτος εκείνο οι προεστοί του τόπου Θεόκλητος Οικονόμος και Σεραφείμ Πρωτοππαπάς, αμφότεροι ιερομόναχοι, εκάλεσαν τριάντα Καλαβρυτινούς, οι οποίοι και την έκτισαν. Εχει 28 μέτρα μήκος και 16 πλάτος. Το πωρί που μεταχειρίστηκαν για την κατασκευή της εκκλησίας, μεταφέρθηκε απο τους κατοίκους του
    Το καμπαναριό και η εκκλησία όπως φαίνεται από το ανατολικό μέρος. χωριού, απο του Μαδούρη τη Βρύση. Δυστυχώς όμως το 1825 κάηκε η εκκλησία απο τον μεγάλο επιδρομέα Ιμπραήμ και το 1830 επιδιορθώθηκε εξ αρχής και ανηγέρθηκε ο καινούριος θόλος που είχε καταστραφεί ολοσχερώς απο τη φωτιά. Στα χρόνια που επακολούθησαν, η αγάπη, ο σεβασμός και η φιλοπατρία των απανταχού Βασσαραίων εβοήθησαν κι`έχομε το σημερινό αυτό αριστούργημα, την εκκλησία του Αϊ Γιώργη, που στολίζει το όλο μας χωριό. Με γεναιόδωρη προσφορά των αδελφών Καραφώτη τελειοποιήθηκε ακόμη περισσότερο, με την αγιογράφιση που έκανε ο τότε διάσημος αγιογράφος κύριος Μαυρικάκης. Καθ`ένας επισκέπτης του χωριού μας σήμερα, Βασσαραίος ή όχι, θαυμάζει την εκκλησία μας και μας κάνει όλους να αισθανόμαστε μια ιδιαίτερη υπερηφάνεια. Προ ολίγων χρόνων, με την προτροπή της εφημερίδας μας, Βασσαραίϊκα Νέα, την βοήθεια του συλλόγου Βοστώνης, των κατοίκων του χωριού, αλλά και εκείνων της Αυστραλίας, του Καναδά και της Ελλάδος γενικά, τοποθετήθηκε κεντρική θέρμανση, που εκτός του ότι προσφέρει ζεστασιά στους εναπομείναντες συγχωριανούς μας, θα βοηθήσει επίσης στην διαφύλαξη των
    Χορός στο προαύλιο της εκκλησίας με τον γιατρό Μασγανά, γιατρό Ζαχαρακόπουλο, Δημήτρη Κουφό, κ.ά. εικόνων και αγιογραφιών, που για χρόνια υπέφεραν απο τους καπνούς των ξυλόσομπων. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι, η πάροδος του χρόνου φθείρει τα πάντα, ακόμα και αυτές τις εκκλησίες. Έτσι φτάσαμε στο σημείο, που η εκκλησία μας, χρειάζεται μια γενική αναστήλωση τόσο εσωτερικά, όσο κι εξωτερικά. Όπως μας πληροφορούν ο εφημέριος του χωριού και το εκκλησιαστικό συμβούλιο, η αρχιτεκτονική μελέτη αποκατάστασης του ως άνω ιερού ναού, παρελήφθη και κατετέθη εις την Ε! Εφορίαν Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Σπάρτης (αρ. Πρωτ.κατάθεσης 3858/16-2-96) απ`όπου θ`αποσταλεί υπερεσιακώς εις το Υπουργείο Πολιτισμού προς έγκρισιν. Ο εν λόγω ναός, τυγχάνει διατηρηταίο μνημείο (αρ.αποφ. ΑΡΧ/ΒΙ/Φ30//7311/211, 16-2-96) και οι φθορές που έχει υποστεί από το χρόνο, είναι εμφανείς, τόσο εσωτερικά, όσο κι`εξωτερικά. ¨Ετσι λοιπόν, χωρίς εγκεκριμένην αναλυτικήν τεχνική μελέτη, δεν ήταν δυνατόν να ξεκινήσει οποιαδήποτε εργασία, διότι ο εφημέριος και το εκκλησιαστικό συμβούλιο θα ευρίσκοντο αντιμέτωποι με το νόμο «περί αρχαιοτήτων». Δια τον λόγον αυτόν το συμβούλιο, ανέθεσε σε διπλωματούχο πολιτικό μηχανικό τη σύνταξη της μελέτης, ώστε οι εργασίες αποκατάστασης να γίνουν χωρίς προβλήματα και καθυστερήσεις απο άστοχες ενέργειες. Κάνουν έκκληση λοιπόν προς όλους τους Βασσαριώτες στα πέρατα της γης να σταθούν δίπλα τους και να τους παράσχουν όποιαδήποτε ηθικήν και υλικήν συμπαράσταση δύνανται, ώστε ν`αποκατασταθεί ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου εις την αρχικήν του μεγαλόπρεπη παρουσία. Και το συμβούλιο με τον εφημέριο συνεχίζουν. Με κανένα τρόπο δεν πρέπει ν`αφήσωμε το φθοροποιό χρόνο να καταστρέψει το αξιόλογο αυτό μνημείο της Χριστιανοσύνης που κληροδοτήσαμε απο τους προγόνους μας, διότι οι επερχόμενες γενεές θα μας καταλογίσουν βαρύτατες ευθύνες, γιατί δεν προστατεύσαμε και δεν αγωνισθήκαμε να σώσουμε αυτό που οι προγονοί μας με θρησκευτική ευλάβεια και πίστιν, ανήγειραν και μας παρέδωσαν. Και τελειώνουν λέγοντας ότι, αυτοί με τη σειρά τους εγγυούνται την καλήν και άψογον διαχείρηση των χρημάτων και ότι θα είναι πρόθυμοι σε οιανδήποτε στιγμή για κάθε έλεγχο και κάθε απορία. Εύχονται δε, ότι με την βοήθεια όλων και δια πρεσβειών του του Αγίου Γεωργίου, μας χαρίσει υγεία και υπομονή για ν`αξιοθούμε πολύ γρήγορα να ξεκινήσουμε τις εργασίες αποκατάστασης. Εκτος του ενοριακού ναού του Αγίου Γεωργίου, που δεσπόζει μεγαλοπρεπώς στο κέντρο του χωριού, υπάρχουν πολλά εξωκλήσια, που όλα τους εορτάζονται απο τον εφημέριο και τους κατοίκους του χωριού κατά την ημέρα της μνήμης τους.

    ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΒΑΣΣΑΡΑ

    Το καμπαναριό.Οι ιερείς που κατά καιρούς επρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στο χωριό μας σύμφωνα με την παράδοση καθώς και διάφορα έγγραφα είναι οι εξής.
    1) Παπα-Θεόκλητος Οικονόμος, ιερομόναχος.
    2) Παπα-Αλέξιος
    3) Παπα-Σαράντος
    4) Παπα-Νικόλαος Πρωτοπαππάς
    5) Παπα-Αντώνιος
    6) Παπα-Γιάννης Γιαννακόπουλος
    7) Παπα-Δημήτριος Σακελλάρης, πατήρ του επισκόπου Μεσσηνίας Μελετίου Σακελλαροπούλου
    8) Παπα-Νικόλαος Πρωτοπαππάς, πατήρ του πρώην Γυμνασιάρχου Ι. Πρωτοπαππά
    9)Παπα-Γιαννίκιος, ιερομόναχος, μονής Αγίου Προδρόμου-Συντσαφιού
    10)Παπα-Γιάννης Αναστασόπουλος ή Βελούδης
    11)Παπα-Σπυρίδων Σακελλάρης
    12)Παπα- Δημήτριος Ροντήρης
    13)Παπα-Γεώργιος Μαμουνάς
    14)Παπα-Δημήτριος Μαμουνάς
    15)Παπα-Πάνος Αρβανίτης
    16)Παπα-Σταύρος Νικολέτος
    17)Παπα-Παναγιώτης Γαλάνης
    18)Παπα-Ανάργυρος Γαλάνης

     

    ΑΗ ΓΙΩΡΓΗΣ Ο ΑΦΕΝΤΗΣ

    Ο Αϊ Γιώργης είναι ο προστάτης του χωριού μας και σε κάθε δύσκολη στιγμή τη βοήθειά Του επικαλούμεθα. Πολλά χρόνια προτού κτιστεί η εκκλησία μας, το χωριό μας λάτρευε τον Άγιο-Γεώργιο, όπως μαρτυρούν τα διάφορα ερείπια που σώζωνται στις διάφορες περιοχές, όπως στην Ποταμιά, και στα Βέρροια στην Πέρα Ράχη. Η γιορτή Του συμπίπτει με την άνοιξη, την εποχή που η φύση είναι στολισμένη και ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γη χορτάρι, και πάντα γιορτάζεται με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια. Στα «καλά» τα χρόνια, πριν αδειάσει το χωριό μας από τον πόλεμο και τη μετανάστευση, το πιό σπουδαίο γεγονός και το μεγαλύτερο πανηγύρι του Βασσαρά γινότανε στις 23 Απριλίου, ενώ τώρα γίνεται στις 23 Αυγούστου, της Παναγίας.
    Μιά παρέα Βασσαραίων μετά το σχόλασμα της εκκλησίας. Πολλές ημέρες πριν άρχιζαν οι προετοιμασίες. Εσκούπιζαν τους δρόμους, άσπριζαν τα σπίτια και τις μάντρες με ασβέστι, έσφαζαν τα σφαχτά, ετοίμαζαν τα γλυκά και στην εκκλησία γινότανε σωστός οργασμός. Καθαρισμός μέσα κι`έξω, σημαιοστολισμός, λουλούδια για την εικόνα του Αγίου και τόσα άλλα, υπό την άγρυπνη φροντίδα των ιερέων, πρώτα του παπα-Πάνου και παπα-Δημήτρη και αργότερα του παπα-Σταύρου. Την παραμονή γινότανε ο μέγας εσπερινός. Η παράδοση μας λέγει ότι, μετά τα μεσάνυχτα πολλοί άκουγαν καλπασμούς αλόγου και μερικοί μάλιστα έβλεπαν τον καβαλάρη με τ`άλογο να φτάνει στην εκκλησία και μετά να εξαφανίζεται. Η γιορτή άρχιζε με τις «κανονιές» από το περίφημο «Μάσκουλο» και με τις ατέλειωτες κωδωνοκρουσίες από τις καμπάνες του Αη-Γιώργη, της Αγια-Τριάδας κι`απο το καμπανάκι της Ευαγγελίστριας που χτυπούσαν συγχρώνως. Πρωί-πρωί έφταναν στην εκκλησία τα τάματα, οι τσοπάνηδες κατέβαιναν στο χωριό με αρνιά και κατσίκια για τον Άγιο και φρέσκο γιαούρτι για τους φίλους, συγγενείς και γειτόνους, όπως απαιτούσε το έθιμο. Στο εσωτερικό της εκκλησίας δεν μπορούσε να πέσει ούτε καρφίτσα, όπως λέγεται. Κόσμος από παντού. Σπάρτη, Αθήνα και γύρω χωριά, αλλά και από το εξωτερικό πολλές φορές, που έφταναν με κάθε μεταφορικό μέσο. Οι λαμπάδες, οι κουλούρες, τα διάφορα άλλα τάματα μέσα στην εκκλησία και τ`αρνιά, κατσίκια, κοκόρια, κ.ά, έξω στο προαύλιο, δημιουργούσαν πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πάντα παρόν κι`ο Λεκάκης από τα Βρέσθενα, άπλωνε την πραμάτειά του στο πεζούλι και ήταν τυχερός εκείνος που είχε ένα δίφραγγο στην τσέπη του, ν`αγοράσει μιά σφυρίχτρα ή ένα καθρεφτάκι. Η λιτανεία της εικόνας ήταν η μεγαλύτερη στιγμή. Προπορεύονταν τα εξαπτέρυγα και ο σταυρός, ακολουθούσε η εικόνα στολισμένη με ωραία αγριολούλουδα και τριαντάφυλλα, οι ιερείς που πολλές φορές ήταν πάρα πολλοί και ο κόσμος που ακολουθούσε με μεγάλη κατάνυξη. Όλα τα μπαλκόνια ήταν σημαιοστολισμένα, κεριά παντού αναμμένα και η μυρωδιά του λιβανιού διάχυτη σε όλη τη διαδρομή, ενώ από τους φούρνους ερχότανε η μυρωδιά του ψητού(κατσίκι γάλακτος με πατάτες) που σου έσπαζε τη μύτη. Η πομπή της λιτανείας πέρναγε απ`όλο το χωριό με διαδρομή, εκκλησία, πλατεία, Καλιαβά πηγάδι, Ευαγγελίστρια κι`επιστροφή στον Αη-Γιώργη. Στην λιτανεία έπαιρναν μέρος όλοι. Οι μαθητές και μαθήτριες του σχολείου συντεταγμένοι και συνοδεία των δασκάλων τους. Οι γέροι που δεν μπορούσαν ν’ακολουθήσουν περίμεναν στην πόρτα τους και οταν πέρναγε η εικόνα προσκυνούσαν κι’εβάδιζαν κι’αυτοί λίγα βήματα. Όταν σχολούσε η εκκλησία, άρχιζε η δημοπρασία των ταμάτων και ο μπαρμπα Σταύρος Κουτσοβίτης, ή ο Πέτρος Δίπλαρος και αργότερα ο Γιάννης Σγουρίτσας (Πατρίνης) διαλαλούσαν. 30 δραχμές η κουλούρα, έχει κύριοι ; κάθε προσφορά δεκτή, μία, δύο, έχει κύριοι; και προχωρούσαν 50, 100,200,κλπ, μέχρι που έφταναν σε μεγάλα ύψη. Μετά
    Αποκριάτικο γλέντι με πρωταγωνιστάς τον Δημήτρη Πανόριο να παίζει το κλαρίνο του, τον περίφημο Γεώργιο Μπούνο, που ήτανε το άλφα και ωμέγα του καρναβαλιού, ο μπάρμπα-Γιάννης Κατσιαφούρος (κεφάλι), Γεώργιος Πανάγος κ.ά. το φαγητό τρέχαμε να χαιρετίσομε όλους τους Γιώργηδες και τις Γιωργίες, που ήταν αρκετοί και αρκετές, για να μην μείνει κανένας παραπονούνενος αφ’ενός και για να φάμε το γλυκό που μας εσέρβιραν, γιατί γλυκό δεν θα τρώγαμε πάλι , μέχρι πού να ερχότανε της Παναγίας στις 23 Αυγούστου. Τις απογευματινές ώρες οι καμπάνες καλούσαν τον κόσμο για το χορό στο προαύλιο της εκκλησίας. Τον χορό τον άνοιγε πάντα ο λεβεντόπαππας παππα-Πάνος και συμμετείχε όλο το χωριό. Ήταν και μιά από τις ελάχιστες ευκαιρίες που οι νέοι και οι νέες μπορούσαν να πιαστούν χέρι-χέρι να χορέψουν και ν’αλλάξουν και καμιά γρήγορη ματιά. Χόρευαν κι’οι γέροι με πρώτο και καλλίτερο τον μπαρμπα-Γιώργη Κατσιαφούρο(Μπαρούνι) που παρά τα 85-90 χρόνια που κουβαλούσε στην κυρτωμένη του πλάτη, χόρευε περίφημα το τσάμικο και με κάτι επιδέξιες φιγούρες, πετώντας τα πόδια του ψιλά, έκανε όλους να τον θαυμάζουν και να τον καμαρώνουν για τ’αγέραστα γερατειά του. Το γλέντι συνέχιζε μέχρι τις πρωϊνές ώρες κάτω από το φως της βενζινόλαμπας που έφερνε ο Νικολάκης Βακαλόπουλος από το καφενείο του. Γλεντούσε όλο το χωριό όμορφα κι’ωραία, παρ’όλο που μερικές φορές άναβαν τα αίματα, με την βοήθεια του οίνου βέβαια, κι’έπεφταν μερικές μαγγουριές για να ξεχασθούν την επομένη. Αυτή ήταν η τότε ζωή. Απλή και φυσική.

    ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ


    Το ρολόϊ του χωριού που καμαρώνει υπερήφανα δίπλα στο εκκλησάκι της Αγια-Τριάδας.

    Το εκκλησάκι αυτό δεσπόζει υπερήφανα υπεράνω του χωριού και κάθε χρόνο την ημέρα της εορτης του Αγίου Πνεύματος, γνώριζε, αλλά ακόμη και σήμερα μεγάλες στιγμές, με την πανηγυρική δοξολογίαν, τα τάματα, τον σημαιοστολισμό, αλλά και την παναροματικήν άποψη όλου του χωριού και του κάμπου σαν να βρισκόσουνα ψιλά σε αεροπλάνο. Μπροστά απο την εκκλησία ειναι το ρολόϊ, που καμαρωτά στέκεται πάνω εκει ψιλά μέρα-νύχτα, μετρώντας ακούραστα τις ώρες, τους μήνες και τα χρόνια που τόσο γρήγορα περνούν. Προ δυο περίπου χρόνια μάλιστα εφωταγωγήθηκε και δείχνει προς όλα τα σημεία του τόπου την ύπαρξη του Βασσαρά και καλεί τα ξενιτεμένα του παιδιά να μην ξεχνούν ποτέ τον ιερό τούτο χώρο.


    Ο λοφίσκος της Αγια-Τριάδας όπως φαίνεται από το Νικολετέϊκο σπίτι.

    Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ
     

    Πρώτα ειναι η Ευαγγελίστρια στην άκρη του χωριού, όπου και το νεκροταφείο. Στον ιερό αυτό τόπο κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου σύσσωμο το χωριό εόρταζε την διπλή γιορτή. Την γιορτή του Ευαγγελισμού της Παναγίας, αλλά και την επέτειο της Ελληνικής παλιγγε-νησίας του 1821, που σύσσωμος ο Ελληνικός λαός με γενικό ξεσήκωμα απετίναξε τον Τούρκικο ζυγό και ανέκραξε μεγαλοφώνως «Ζήτω η λευτεριά». Τόσο η εκκλησία, όσο και όλα τα μπαλκόνια του χωριού ήταν σημαιοστολισμένα με τη γαλανόλευκη, οι τοίχοι, τα σπίτια, τα πεζοδρόμια ασπρισμένα, δίδοντας μια ξέχωρη ομορφιά σε όλο το χωριό.
    Η είσοδος του νεκροταφείου δίπλα στο εκκλησάκι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.Οι μαθητές και μαθήτριες του σχο-λείου ντυμένοι Τσο-λιάδες και Αμαλίες, εγέμιζαν το χώρο με παλμό και με ζων-τάνια και μετά ακο-λουθούσε η κατάθε-ση στεφάνων στο μνημείο των πεσό-ντων, καθώς και η απαγγελία πατρϊο-τικών ποιημάτων προς τιμήν των πεσόντων.

    ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ

    Κι`αυτό το ωραιό-τατο εκκλησάκι ευρίσκεται στο πάνω μέρος του κάμπου και γιορτάζεται κάθε χρόνο την Παρασκευή του Πάσχα. Πράγματι γίνεται εκεί μια Πασχαλινή γιορτή, με τα χαρμόσυνα πασχαλινά τροπάρια, αλλά και με την ανοιξιάτικη λουλουδένια φορεσιά της γύρω περιοχής που μοσχοβολάει περισσότερο από το περίφημο εκείνο λουλούδι «το νυχάκι».

    ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΟ ΒΡΑΧΟ
    Πανοραματική άποψη τής Παναγίας στο Βράχο


    Ο Παναγιωτάκης Σταυρόπουλος διαλαλεί τίς κουλούρες, έχει κύριοι, μία, δύο, τρείς. Πιό πάνω από τη Ζωοδόχο Πηγή, είναι άλλο ένα μικροσκοπικό εκκλησάκι κτισμένο εντελώς μέσα στο βράχο, απ`όπου και το όνομα και που κατα τα χρόνια της Τουρκοκρατίας χρησίμευε σαν φρούριο σωτηρίας και ελπίδας για τους κατοίκους του χωριού. Σαν δυνατός μαγνήτης συγκεντρώνει κάθε χρόνο λογής-λογής ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους απ`τα πέρατα του κόσμου, που έρχονται να προσκυνήσουν τη Χάρι Της, στις 23 Αυγούστου,αλλά και ν`απολαύσουν το υπερ θέαμα που παρουσιάζει η ανατολή του ήλιου, απλώνοντας τις λαμπερές
    Τα σημερινά μηχανοκίνητα γαϊδουράκια χωρίς τα κηλίμιατου ακτίνες σε όλο το πλάτος και μήκος του Βασσαραίϊκου κάμπου, όπου τον διασχίζει ο δημόσιος δρόμος από την μιά μεριά στην άλλη σαν ένα αιλουρεϊδές μεγάλο φίδι.¨Αφθονα τα τάματα κάθε χρόνο, καθώς και οι κουλούρες και οι δίπλες που τόσο εύστοχα βγάζει στον πληστηριασμό ο καλοκάγαθος Παναγιωτάκης Σταυρό-πουλος με το καθιερωμένο πιά για χρόνια «έχει κύριοι: μία….δύο….τρείς». Μετά το σχόλασμα της εκκλησίας και μετά την ανταλαγή των χαιρετισμών, ιδίως προς τους Παναγιώτηδες, Παναγιώτες και Μαρίες, παίρνει ο

    κόσμος τον κατήφορο για το χωριό, που δυστυχώς σήμερα τ`αυτοκίνητα αντικατέστησαν την ομορφιά των γαϊδουριών και μουλαριών στολισμένα με τα πολύχρωμα κηλίμια έδειναν μιά άλλη ζωγραφιά την ημέρα εκείνη. Το υπόλοιπο της ημέρας συνεχίζει με άφθονο φαγοπότι, μέχρι να έρθουν οι βραδυνές ώρες και να ξεσπαθώσουν όλοι σ`ενα ατελείωτο γλέντι και χορό μέχρι τις πρωϊνές ώρες. Θα ήταν μιά μεγάλη παράλειψη εαν δεν αναφέρναμε ότι, το χορό αυτό διοργανώνει με μεγάλη επιτυχία κάθε χρόνο ο εκπολιτιστικός σύλλογος του χωριού «Ο Δημόκριτος» και όλοι πλέον τον περιμένουν κάθε χρόνο με μεγάλη λαχτάρα.

    Φαντασμαγορική άποψι απο το γλέντι που γίνεται κάθε χρόνο τής Παναγίας στήν πλατεία του χωριού. Ο Παπα Σπύρος κηρύττει τόν λόγον του Θεού στήν εκκλησία τής Παναγίας στό Βράχο.

    ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΡΙΑ
    

    Το μικρό αυτό συγκρότημα τριών μικρών εκκλησιών, της Παναγίας της Ελευθερώτριας, της αγίας Ειρήνης και του Αγίου Παντελεήμονα μαζί με τον Αγιο Νεκτάριο,καθώς και του διπλανού ξενώνα ειναι δημιούργημα της αείμνηστης Ουρανίας Αλεξάκου, αφου εκείνη φρόντισε και εκτίστηκε το μικρό αυτό εκκλησιαστικό συγκρότημα, μόλις στην είσοδο του χωριού και δίπλα σχεδόν στον Αγιο Τρύφωνα. Η ίδια υπηρέτησε τα εκκλησάκια αυτά για πολλά χρόνια, μέχρι που οι δυνάμεις της την εγκατέλειψαν και τελικά έφυγε για τον άλλο κόσμο. Εκαντοντάδες προσκυνητές έρχονταν απο διάφορα μέρη της Ελλάδος για να προσκυνήσουν στα εκκλησάκια εκείνα.

    ΑΓΙΟΣ ΚΩΝ/ΤΙΝΟΣ
    

    Ευρίσκεται στο λοφίσκο υπεράνω της περιοχής Πηγαδάκια, και για πολλά χρόνια έμεινε γκρεμισμένος κι` ερειπωμένος , αλλά χάριν της Βασσαραίϊκης αγάπης και πίστης προς τον Ύψιστον, ανακαινίσθηκε εκ βάθρων και εορτάζεται κι`αυτο καθε χρόνο στη μνήμη του, όπως και όλα τ`αλλα.

    ΑΓΙΟΣ ΔHΜΗΤΡΙΟΣ

    Ευρίσκεται στούς πρόποδες της Σταματήρας και πέρα απ`το ποτάμι, όπου κι`αυτο υπομονετικά περιμένει κάθε χρόνο την26 Οκτωβρίου, να βρεθεί μεσα σε μια γιορταστική ατμόσφαιρα, όπως και τα υπόλοιπα εξωκλήσια.

    ΑΙ ΛΙΑΣ
    

    Στην ίδια βουνοσειρά και πάνω απ`τη Σουδίτσα ευρίσκεται η εκκλησούλα του Αγίου Ηλία, που παρ`όλο το δύσβατο του εδάφους, συγκεντρώνει αρκετούς προσκυνητές κάθε χρόνο, αλλά και τους πρώτους μακρινούς επισκέπτες. ¨Αλλο ενα σημαντικό σημείο ν`απολαύσει κανείς την ομορφιά της φύσης

    Εκεί ψιλά στόν Αϊ – Λιά συναντώνται μετά από πολλά χρόνια Βασσαραίοι απ΄ όλα τά μέρη του κόσμου. Όπως εδώ ό Νικόλας Παππάς απο Καναδά, ό Σταύρος Ροντήρης απο Αμερική και ο Γεώργιος Πανάγος απο Αυστραλία. Δεξιά διακρίνονται οι Σταύρος Ροντήρης, Ανάργυρος Βελισάρης και Παντελής Μπούνος.

    ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
    

     

    Εδώ διακρίνεται το εκκλησάκι του Α¨-Νικόλα αριστερά και δεξιά τ’αποκαλυπτήρια της στήλης του δάσκαλου Ψαλλίδα που στήθηκε εκεί προς τιμή του.

    Ευρίσκεται κι`αυτός στον κάμπο, μέσα σ`ενα καταπράσινο απο πεύκα δασύλιο, που είχε δημιουργήσει ο αείμνηστος δάσκαλος του χωριού μας Γεώργιος Ψαλλίδας με τους μαθητές της εποχής εκείνης και που τόσο είχε αγαπήσει. Δικαίως έχει αναγερθή η προτομή του δασκάλου εκεί, που επιβλέπει το δασύλιο αυτό σαν άγρυπνος φρουρός. Ας σημειώσομε εδώ ότι, απ`εκεί ξεκινούσε κάθε χρόνο ο μικρός τοπικός μαραθώνιος του Βασσαρά και κατέληγε στο προαύλιο του σχολείου.

    ΑΓΙΟΣ ΤΡΥΦΩΝ

    Όπως ανωτέρω αναφέραμε δίπλα βρίσκεται ο Άγιος Τρύφων καλιτεχνικό κατασκεύασμα του δεξιοτέχνη Μαστροβαγγέλη, που μόνος του υπομονετικά και μεγάλη τέχνη σφυριλάτιζε καθε πέτρα και καθε αγγονάρι κατορθώνοντας να δημιουργήσει το εκκλησάκι αυτό, πραγματικό στολίδι στην είσοδο του χωριού.

    ΑΓΙΑ ΣΩΤΗΡΑ
    

    Αριστερά διακρίνεται ο ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος κατά την ημέρα της επετείου Του και δεξιά οι πιστοί προσκυνητές προσπαθούν να εύρουν λίγη σκιά και ν’αποφύγουν τον Αυγουστιάτικο ήλιο.

    Ο ναός της μεταμορφώσεως του Σωτήρος καμαρώνει επιβλητικά κι`αυτός εκει ψιλά στον κάμπο και πιό πάνω απ`την Καταβόθρα, επιβλέποντας τις καλιέργειες του κάμπου και ατενίζοντας απο μακριά την άποψιν του Βασσαρά.

    ΑΓΙΟΣ ΒΑΣIΛEIΟΣ

    ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ
    

    Βγαίνοντας απο το Βασσαρά και προχωρόντας προς τα Βέρροια, βλέπομε ψιλά κι`αριστερά μας τα ερείπια της Αγια Κυριακής, που δυστυχώς βρίσκεται έτσι για πολλά, πάρα πολλά χρόνια.